มาเลเซีย

ชื่อเต็ม สหพันธรัฐมาเลเซีย (Federation of Malaysia)/ มาเลเซีย (Malaysia)
  ที่ตั้ง ตั้งอยู่ในเขตเส้นศูนย์สูตร ประกอบด้วยดินแดนสองส่วน โดยมีทะเลจีนใต้กั้นระหว่าง 
1. มาเลเซียตะวันตก ตั้งอยู่บนคาบสมุทรมลายู มีพรมแดนทิศเหนือติดประเทศไทย และทิศใต้ติดกับประเทศสิงคโปร์ ประกอบด้วย 11 รัฐ คือ ปะหัง สลังงอร์ เนกรีเซมบิลัน มะละกา ยะโฮร์ เประ กลันตัน ตรังกานู ปีนัง เกดะห์ และปะลิส 
2. มาเลเซียตะวันออก ตั้งอยู่ทางเหนือของเกาะบอร์เนียว (กาลิมันตัน) มีพรมแดนทิศใต้ติดกับอินโดนีเซียและมีพรมแดนล้อมรอบประเทศบรูไน ประกอบด้วย 2 รัฐ คือ ซาบาห์ และซาราวัก 
นอกจากนี้ยังมีเขตการปกครองภายใต้สหพันธรัฐอีก 3 เขต คือ กรุงกัวลาลัมเปอร์ (เมืองหลวง) เมืองปุตราจายา (เมืองราชการ) และเกาะลาบวน
  พื้นที่ 329,847 ตารางกิโลเมตร ประมาณ 206 ล้านไร่ (เป็นอันดับที่ 67 ของโลก)
  ภูมิประเทศ มาเลเซียตะวันตก ตั้งอยู่บนแหลมมลายู ลักษณะภูมิประเทศโดยทั่วไปเป็นป่าไม้ ภูเขา และหนองบึง ประมาณร้อยละ 70 ของพื้นที่ ชายฝั่งตะวันตก ติดกับมหาสมุทรอินเดีย และช่องแคบมะละกา เป็นพื้นที่ราบลุ่ม ชายฝั่งเต็มไปด้วยหนองบึง และป่าไม้โกงกาง ผิวดินเป็นดินเหนียว และโคลนตม คงมีเหลือพื้นที่ราบซึ่งเป็นดินทรายบางบริเวณ พื้นดินตอนในห่างจากบริเวณที่ราบชายฝั่งสองด้าน ค่อยๆ เปลี่ยนระดับเป็นที่ราบสูงบริเวณเชิงเขา พื้นดินส่วนใหญ่เป็นดินแดง และดินปนทราย ดินเหนียวและดินลูกรัง
มาเลเซียตะวันออก ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียวตอนเหนือ ลักษณะภูมิประเทศแบ่งออกได้เป็นสามส่วน คือ ที่ราบชายฝั่ง และริมทะเลมีหนองบึง และป่าโกงกาง ที่เชิงเขา และทิวเขาสูงมีความสูงชัน มีเหว ลึกปกคลุมด้วยป่าทึบยากแก่การสัญจร มียอดเขาสูงสุดอยู่ทางภาคเหนือ มีลักษณะผิวดินแตกต่างกัน ออกไป บริเวณพื้นที่รอบชายฝั่งส่วนใหญ่เป็นประเภทดินเหนียว และดินโคลนตม ซึ่งมีน้ำหล่อเลี้ยง อยู่ตลอดเวลา ในบริเวณบางแห่งมีกรวดทรายปะปนอยู่เป็นจำนวนมาก
เทือกเขา เทือกเขาสำคัญของมาเลเซียประกอบด้วยเทือกเขาบินดัง เทือกเขาโกฮิมหรือเทือกเขา กลาง เทือกเขาตรังกานู ในแหลมมลายู และเทือกเขากินาบาลู ในเกาะบอร์เนียว ซึ่งมียอดเขาโกตาคิ นาบาลูเป็นยอดเขาที่สูงที่สุดในมาเลเซีย
แหล่งน้ำ ในแหลมมลายูมีแม่น้ำสายสำคัญได้แก่ แม่น้ำคาดาห์ แม่น้ำซุนดา แม่น้ำเกรียน แม่น้ำ เปรัค แม่น้ำปาหัง แม่น้ำกลันตัน แม่น้ำมุดา แม่น้ำเบอร์นัม แม่น้ำสลังงอร์และแม่น้ำกลัง ในเกาะบอร์เนียวมีแม่น้ำสายสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำรายัง มีความยาวประมาณ 560 กิโลเมตร แม่น้ำมา ลุยยาวประมาณ 400 กิโลเมตร นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำกินาบาดางัน
ชายฝั่งทะเล ในแหลมมลายูฝั่งทะเลด้านตะวันออกติดต่อกับทะเลจีนใต้ ลักษณะท้องทะเลในบริเวณ ดังกล่าวเป็นพื้นที่ลาดชัน พื้นที่ส่วนใหญ่เต็มไปด้วยปะการัง และหินใต้ทะเลน้อยใหญ่เป็นจำนวนมาก เหมาะแก่การเป็นที่อยู่อาศัยของสัตว์น้ำต่างๆ ฝั่งทะเลมีความยาวประมาณ 1,900 กิโลเมตร บริเวณชายฝั่งมีความลึกตั้งแต่ 120-300 ฟุต เป็นหาดทรายยาวเหยียดติดต่อกัน มีที่ราบลุ่มอยู่ เป็นบางตอน ฝั่งทะเลด้านตะวันตกเป็นหาดเลน พื้นที่ลึกเข้าไปในบริเวณชายฝั่งเป็นที่ลุ่ม และหนอง บึง และป่าไม้โกงกาง คงมีเฉพาะบางแห่งเท่านั้นที่มีหาดทราย
ในเกาะบอร์เนียวฝั่งทะเลบริเวณใต้สุดของทะเลจีนใต้ ท้องทะเลในบริเวณดังกล่าวมีความลึก พอสมควร มีกลุ่มหินปะการังอยู่เป็นหย่อมๆ ในระยะลึก นอกจากนั้นยังมีหินใต้น้ำอยู่เป็นบางตอน ในบริเวณใกล้ชายฝั่ง เป็นอุปสรรคในการเดินเรือใกล้ฝั่ง บริเวณฝั่งทะเลรัฐซาราวัคมีความลึกใกล้ฝั่ง ประมาณ 20-30 ฟุต ห่างออกไปจากฝั่ง บางพื้นที่ลึกมาก บางแห่งลึกประมาณ 200-300 ฟุต บริเวณชายฝั่งของรัฐซาบาห์ ความลึกของทะเลมีมากกว่ารัฐซาราวัค
  อาณาเขตติดต่อ ทิศเหนือติดต่อกับทะเลจีนใต้
  ภูมิอากาศ ลักษณะภูมิอากาศคล้ายคลึงกับภาคใต้ของประเทศไทย แต่เนื่องจากทำเลที่ตั้งอยู่ใกล้เส้นสูตรและได้รับอิทธิพลจากลมมรสุมจากมหาสมุทรอินเดียและ ทะเลจีนใต้จึงมีผลทำให้อุณหภูมิไม่สูงนัก มีฝนตกเกือบตลอดปี และมีปริมาณน้ำฝนมากกว่าประเทศไทย ไม่มีฤดูแล้งชัดเจน ทำให้ประเทศ มาเลเซียมีป่าไม้อุดมสมบูรณ์

  เมืองหลวง กรุงกัวลาลัมเปอร์ (Kuala Lumpur) กัวลาลัมเปอร์เป็นหนึ่งในสามดินแดนสหพันธ์ของมาเลเซีย (Malaysian Federal Territories) ล้อมรอบด้วยรัฐสลังงอร์บนชายฝั่งตะวันตกตอนกลางของ คาบสมุทรมาเลเซีย (Peninsular Malaysia) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศ กัวลาลัมเปอร์มักจะเรียกย่อว่า KL

  เมืองสำคัญ สลังงอร์ (Selangor) เมืองหลวงของรัฐสลังงอร์ คือ ชะฮฺอลัม (Shah Alam) มีพื้นที่ประมาณ 8.10 ตร.กม. มีประชากรประมาณ 5.5 ล้านคน ถือเป็นรัฐที่มีความมั่งคั่งมากที่สุด มีอาณาเขตติดกับ กัวลาลัมเปอร์และปุตราจายา ซึ่งเป็นเขตปกครองพิเศษที่เคยอยู่ภายใต้การบริการของรัฐสลังงอร์ อุตสาหกรรมหลักของรัฐสลังงอร์ คือ อุตสาหกรรมการผลิต อาทิ รถยนต์ เครื่องใช้ไฟฟ้า เคมีภัณฑ์ และอุตสาหกรรมการบริการ สินค้าเกษตรหลักของรัฐ คือ มะเฟือง มะละกอ กล้วย และปาล์มน้ำมัน รัฐสลังงอร์เป็นศูนย์กลางของการคมนาคม เป็นที่ตั้งของสนามบิน KLIA และ LCCT (Air Asia Terminal) รวมถึงสนามแข่งรถ F1 ด้วย มีท่าเรือหลัก คือ ท่าเรือกลัง (Port Klang)
ยะโฮร์ (Johor) มีพื้นที่ประมาณ 19.21 พัน ตร.กม. ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของมาเลเซีย ติดพรหมแดนประเทศสิงคโปร์ เมืองหลวงคือ ยะโฮร์บารู มีประชากรประมาณ 3.3 ล้านคน อุตสาหกรรมสำคัญ ได้แก่ อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวและอสังหาริมทรัพย์ มีท่าเรือสำคัญ คือ ท่าเรือ Pasir Gudang ท่าเรือ Tanjung Pelepas และท่าเรือ Tanjung Langsat Port รัฐบาลมาเลเซีย กำหนดให้ยะโฮร์ เป็นรัฐในเขตพัฒนาเศรษฐกิจพิเศษทางตอนใต้ เรียกว่า Iskandar Malaysia
ปีนัง (Penang) มีพื้นที่ประมาณ 1.1 พันตร.กม. ประชากร 1.2 ล้านคน เป็นดินแดนที่รู้จักกันในชื่อว่า “ไข่มุกตะวันออก” เนื่องจากมีหาดทรายสวยงาม รีสอร์ทระดับมาตรฐานมากมาย ปีนังเป็นนครที่รวมเอาความพิเศษของซีกโลกตะวันออกและตะวันตกเข้าด้วยกันอย่างกลมกลืน เห็นได้จากอาคาร ตึกรามบ้านช่องที่ได้รับอิทธิพลการก่อสร้างสมัยอาณานิคมปะปนกับอาคารสมัยใหม่ มี George Town เป็นเมืองหลวงของรัฐอุตสาหกรรมสำคัญ ได้แก่เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ เซมิคอนดักเตอร์ และคอมพิวเตอร์ เป็นต้น
เคดาห์ (Kedah) พื้นที่ประมาณ 9.4 พันตร.กม. เป็นแหล่งเพาะปลูกที่สำคัญของประเทศ จนได้รับการขนานนามว่าเป็น “อู่ข้าวอู่น้ำ” ของมาเลเซีย อีกทั้งยังมีทิวทัศน์สวยงาม มีประชากร 1.6 ล้านคน รัฐเคดาห์ เป็นหนึ่งในบรรดารัฐเก่าแก่ที่สุดของประเทศ มีการขุดพบโบราณวัตถุตามสถานที่ต่างๆ เช่น Bujang Valley, Gunung Jerai Foothill และภูเขา Alor Setar ที่แสดงถึงอิทธิพลของฮินดูในคริสต์ศตวรรษที่ 4 Alor Setar เป็นเมืองหลวงของรัฐที่เต็มไปด้วยอาคารเก่าแก่ ซึ่งยังคงสภาพเดิมแข็งแรง พร้อมโบราณวัตถุต่างๆ อีกทั้งยังเป็นสถานที่เกิดของ ดร. มหาเธร์ โมฮัมหมัด อดีตนายกรัฐมนตรีของมาเลเซีย ผลผลิตสำคัญของรัฐนี้ ได้แก่ สินค้าเกษตร เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ เคมีภัณฑ์ เครื่องจักรผลิตภัณฑ์ปิโตรเลียม เป็นต้น
เปอร์ลิส (Perlis) มีพื้นที่ประมาณ 0.8 พันตร.กม. ประชากร 2 แสนคน อยู่ทางเหนือสุดของมาเลเซีย มีอาณาเขตติดกับชายแดนไทยด้านจังหวัดสงขลาและสตูล รัฐเปอร์ลิส มี Kangar เป็นเมืองหลวง ส่วนเมือง Arau เป็นที่ประทับของเชื้อพระวงศ์และองค์ประมุขของรัฐ Kuala Perlis เป็นเมืองทางเข้าออกสู่เกาะลังกาวี (Langkawi Island) ซึ่งเป็นแหล่งท่องเที่ยวและประมงที่น่าสนใจ ปะดังเบซาร์ (Padand Besar) เป็นเมืองชายแดนติดกับประเทศไทย เป็นแหล่งจำหน่ายสินค้าที่มีชื่อเสียงและได้รับความนิยมมากที่สุด ผลผลิตสำคัญของรัฐ ได้แก่ ข้าว ผลไม้ ผลิตภัณฑ์จากสัตว์น้ำ และผลิตภัณฑ์จากไม้ เป็นต้น
กลันตัน (Kelantan) พื้นที่ประมาณ 14.9 พันตร.กม. อยู่ทางภาคตะวันออกเฉียงเหนือของคาบสมุทรมลายู มีพรมแดนติดกับไทยด้านทิศเหนือ มีประชากร 1.4 ล้านคน ลักษณะทั่วไปของรัฐนี้เป็นหมู่บ้านชาวประมงที่เงียบสงบ มีชายหาดสวยงาม ไร่นาเขียวชอุ่ม และยามว่างผู้คนมักนิยมเล่นว่าวและลูกข่าง จนกลายเป็นประเพณีนิยม ดังนั้นนักท่องเที่ยวจะได้พบการแสดงการเล่น ว่าวยักษ์และลูกข่างยักษ์ เสียงกลอง “Rebana Ubi”รวมถึงการแสดงหนังตะลุง “Wayang Kulit” ได้ทุกแห่ง กลันตันจึงได้รับการขนานนามว่า “แหล่งวัฒนธรรมมาเลย์” มี Kota Bharu เป็นเมืองหลวงของรัฐ อุตสาหกรรมสำคัญได้แก่ เครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ สิ่งทอเคมีภัณฑ์ และไม้สัก เป็นต้น
เปรัค (Perak) มีพื้นที่ประมาณ 21 พันตร.กม. ประชากร 2 ล้านคน Ipoh คือ เมืองหลวงของรัฐ และมี Taiping เป็นเมืองใหญ่ อุตสาหกรรมสำคัญคือเครื่องใช้ไฟฟ้าและอิเล็กทรอนิกส์ สิ่งทอ เคมีภัณฑ์ เครื่องจักร ยาง และผลิตภัณฑ์จากไม้ เป็นต้น
ซาราวัก (Sarawak) ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ฝั่งตะวันออกของมาเลเซีย มีพื้นที่ประมาณ 124.45 พัน ตร.กม. ประชากรประมาณ 2.42 ล้านคน เป็นรัฐที่มีพื้นที่มากที่สุด เมืองหลวงของรัฐซาบาฮ์ คือ กูชิง (Kuching) มีเขตเศรษฐกิจพิเศษ SCORE (Sarawak Corridor of Renewable Energy) ส่งเสริมการพัฒนาในอุตสาหกรรมต่างๆ อาทิ การท่องเที่ยว น้ำมัน อลูมิเนียม เหล็ก แก้ว ประมง ปาล์มน้ำมัน สินค้าไม้ ปศุสัตว์และการต่อเรือ มีท่าเรือหลักคือท่าเรือ Kuching และท่าเรือ Sibu
ซาบาฮ์ (Sabah) ตั้งอยู่บนเกาะบอร์เนียว ฝั่งตะวันออกของมาเลเซียมีพื้นที่ประมาณ 73.63 พัน ตร.กม. มีประชากรประมาณ 3.15 ล้านคน เป็นรัฐที่มีพื้นที่มากที่สุดเป็นอันดับสอง เมืองหลงของรัฐซาบาฮ์ คือ โกตากีนาบาลู อุตสาหกรรมหลัก คือ สินค้าไม้ ผลิตภัณฑ์จากไม้ อาหารทะเล ปาล์มน้ำมันและโกโก้ มีท่าเรือ 7 แห่ง คือ ท่าเรือ Kota Kinabalu ท่าเรือ Sepanggar Bay Container ท่าเรือ Sandakan ท่าเรือ Tawau ท่าเรือ Kudat ท่าเรือ Kunak และท่าเรือ Lahad Datu
  เวลา เร็วกว่าประเทศไทย 1 ชั่วโมง
 
  เชื้อชาติ มาเลเซียประกอบด้วยชนจากหลายเผ่าพันธุ์ (พหุสังคม) รวมกันอยู่บนแหลมมลายูมากว่า 1,000 ปี ประกอบด้วยเชื้อชาติใหญ่ๆ 3 กลุ่ม คือ ชาวมลายู ชาวจีน และชาวอินเดีย อาศัยอยู่บนแหลมมลายู ส่วนชนพื้นเมืองอื่นๆ เช่น อิบัน (Ibans) ส่วนใหญ่อาศัยอยู่ในรัฐซาราวัค และคาดาซัน (Kadazans) อาศัยอยู่ในรัฐซาบาห์
  ศาสนา ร้อยละ 60.4 นับถือศาสนาอิสลาม รองลงมาได้แก่ ศาสนาพุทธ 19.2 % ศาสนาคริสต์ 9.1 % ศาสนา ฮินดู 6.3 % และศาสนาอื่นๆ 5 %
  ภาษา ภาษาราชการ ได้แก่ ภาษามาเลย์ (Bahasa Malayu) สำหรับภาษา อื่นที่ใช้กันอย่างแพร่หลาย คือ ภาษาอังกฤษ โดยเฉพาะในแวดวงธุรกิจ และภาษาจีน
สกุลเงิน “ริงกิต” (Ringgit)


ขอขอบคุณข้อมูลจาก   http://www.fact.fti.or.th/th
Visitors: 23,451