ไต้หวัน

ไต้หวัน ในภาษาไต้หวัน หรือ ไถวาน ในชื่อท้องถิ่น (จีนตัวย่อ台湾จีนตัวเต็ม臺灣/台灣พินอินTáiwānภาษาไต้หวัน: Tâi-oân) หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐจีน (中華民國; Republic of China) เป็นรัฐในทวีปเอเชียตะวันออก ปัจจุบันประกอบด้วยเกาะใหญ่ 5 แห่ง คือ จินเหมิน (金門), ไต้หวันเผิงหู (澎湖), หมาจู่ (馬祖), และอูชิว (烏坵) กับทั้งเกาะเล็กเกาะน้อยอีกจำนวนหนึ่ง ท้องที่ดังกล่าวเรียกรวมกันว่า "พื้นที่ไต้หวัน" (臺灣地區)

ไต้หวันด้านตะวันตกติดกับจีน ด้านตะวันออกและตะวันออกเฉียงเหนือติดกับญี่ปุ่น และด้านใต้ติดกับฟิลิปปินส์ กรุงไทเปเป็นเมืองหลวง[3] ส่วนไทเปใหม่เป็นเขตปกครองที่จัดตั้งขึ้นใหม่ กินพื้นที่กรุงไทเป และเป็นเขตซึ่งประชากรหนาแน่นที่สุดในเวลานี้

เกาะไต้หวันนั้นเดิมเป็นที่อยู่ของชนพื้นเมือง และมีชาวจีนจากแผ่นดินใหญ่เข้ามาอาศัยร่วมด้วย จนกระทั่งชาววิลันดาและสเปนเดินทางเข้ามาในยุคสำรวจเมื่อศตวรรษที่ 17 และมาตั้งบ้านเรือนกลายเป็นนิคมใหญ่โต ต่อมาในปี 1662 ราชวงศ์หมิงในแผ่นดินใหญ่ถูกราชวงศ์ชิงแทนที่ เจิ้ง เฉิงกง(鄭成功) ขุนศึกหมิง รวมกำลังหนีมาถึงเกาะไต้หวัน และเข้ารุกไล่ฝรั่งออกไปได้อย่างราบคาบ เขาจึงตั้งราชอาณาจักรตงหนิง (東寧) ขึ้นบนเกาะเพื่อ "โค่นชิงฟื้นหมิง" (反清復明) แต่ในปี 1683 ราชวงศ์ชิงปราบปรามอาณาจักรตงหนิงและเข้าครอบครองไต้หวันเป็นผลสำเร็จ ไต้หวันจึงกลายเป็นมณฑลหนึ่งของจีน อย่างไรก็ดี ความบาดหมางระหว่างจีนกับญี่ปุ่นเป็นเหตุให้ญี่ปุ่นได้ไต้หวันไปในปี 1895 ก่อนเสียไต้หวันคืนให้แก่จีนหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ช่วงนั้น มีการเปลี่ยนแปลงการปกครองในจีน พรรคชาตินิยม (國民黨) ได้เป็นใหญ่ แต่ไม่นานก็เสียทีให้แก่พรรคสังคมนิยม (共产党) พรรคชาตินิยมจึงหนีมายังเกาะไต้หวัน แล้วสถาปนาสาธารณรัฐจีนขึ้นบนเกาะไต้หวันแยกต่างหากจากสาธารณรัฐประชาชนจีนบนแผ่นดินใหญ่ อย่างไรก็ดี จีนยังคงถือว่า ไต้หวันเป็นมณฑลหนึ่งของตน และไต้หวันเองก็ยังมิได้รับการยอมรับจากนานาชาติว่าเป็นประเทศเอกราชมาจนบัดนี้

 

บริเวณจุดชมวิวแห่งชาติทางตะวันออกเฉียงเหนือตั้งอยู่ในมุมตะวันออกเฉียงเหนือของไต้หวันทอดยาว 102.5 กิโลเมตรจากเขตการปกครอง Nanya ในเมืองนิวไทเปไปยังแหลมทางใต้ของหาด Neibi ในเมือง Su-ao ซึ่งครอบคลุมทางบกและทางทะเล 17,421 เฮคเตอร์ 
ตั้งข้อสังเกตว่าบริเวณจุดชมวิวแห่งนี้มีแหลมและอ่าวมากมายที่มีภูเขาสีเขียวอยู่ด้านหลัง สถานที่น่าสนใจรวมถึงการเกิดหินธรณีที่งดงาม ลักษณะที่น้ำทะเลกัดเซาะที่ไม่เหมือนใคร ชายหาดของหาดทรายสีทอง ความหลากหลายของชีวิตในทะเล และมรดกทางวัฒนธรรมที่สวยงาม ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวอเนกประสงค์ที่ให้บริการฟังก์ชั่นสองอย่างของห้องเรียนธรรมชาติที่น่าสนใจและสนามเด็กเล่นชายฝั่งทะเลที่มีเสน่ห์ สำนักงานการท่องเที่ยวจัดตั้งการบริหารบริเวณจุดชมวิวแห่งชาติทางตะวันออกเฉียงเหนือในปี 1984 การมีภาระในการพัฒนาและการจัดการทรัพยากรการท่องเที่ยวในพื้นที่เช่นเดียวกับการดูแลรักษาสิ่งแวดล้อมของตน นอกเหนือจากการพัฒนาพื้นที่ของความงามอันงดงามที่โดดเด่นเป็นรายการท่องเที่ยว นอกจากนี้สำนักงานการท่องเที่ยวยังได้มีการจัดตั้งการอนุรักษ์ธรรมชาติที่นี่ได้ ทั้งบนบกและในทะเล เพื่อที่จะรักษาระบบนิเวศชายฝั่งทะลเทางตะวันออกเฉียงเหนือให้ยั่งยืนตลอดไป
บริเวณจุดชมวิวแห่งชาติ ทางตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่งทอดยาวจากทิศใต้ของ Juifang ไปยัง Beigangkou ในมณฑลยีหลาน ได้ตั้งข้อสังเกตสำหรับความงามของธรรมชาติ: แนวหินโสโครก แม่น้ำ นาข้าวแบบขั้นบันได เนินเขาสีเขียวที่เป็นคลื่น กระโจมไฟ และชายหาดที่ดีที่สุดของไต้หวันสองแห่ง โอกาสด้านสันทนาการประกอบด้วยการตั้งแคมป์ การปีนเขา การเดินป่าไปตามฟุตบาท 200 ปี และกีฬาทางน้ำ เช่น การว่ายน้ำ การโต้คลื่นลม การโต้คลื่นเจ็ทสกี การพายเรือ การดำน้ำดูปะการังและการดำน้ำ

 

 

ตลาดกลางคืน

 

  • ตลาดกลางคืน Shilin

  • ตลาดยามกลางคืน

     

  • ไนท์มาร์เก็ตเมียว คู

     

  • เฟงเจียไนท์มาร์เก็ต

     

  • ลิ่วเหอไนท์มาร์เก็ต

     

     

    ขอขอบคุณข้อมูลจาก  http://www.taiwan.net.my/th/

Visitors: 23,452